เมื่อกาลเวลาเดินหน้าผ่านพ้นวัยหนุ่มสาว ร่างกายของมนุษย์เราย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ หนึ่งในอวัยวะสำคัญที่มักเสื่อมสภาพและหลุดร่วงไปตามกาลเวลาก็คือฟันแท้ในช่องปาก การสูญเสียฟันไปทีละซี่หรือหลายซี่พร้อมกันอาจดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้ในวัยชรา แต่แท้จริงแล้วปัญหานี้ส่งผลกระทบลูกโซ่ลึกซึ้งถึงระบบภายในร่างกาย โดยเฉพาะเรื่องโภชนาการและการได้รับสารอาหารที่ไม่เพียงพอ ซึ่งกลายเป็นภัยเงียบที่คอยบั่นทอนสุขภาพของผู้สูงอายุโดยไม่รู้ตัว การเคี้ยวอาหารคือด่านแรกและด่านสำคัญที่สุดของระบบย่อยอาหาร ฟันทุกซี่ในปากถูกออกแบบมาเพื่อทำหน้าที่แตกต่างกัน ทั้งการตัด การฉีก และการบดเคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงสู่กระเพาะ เมื่อผู้สูงอายุสูญเสียฟันหน้าหรือฟันกรามไป ปัญหาใหญ่ทันทีคือความสามารถในการเคี้ยวอาหารลดลงอย่างมาก อาหารที่เคยเคี้ยวได้อย่างเอร็ดอร่อยกลับกลายเป็นความยากลำบาก เนื้อสัตว์ชิ้นโต ผักสดกรอบๆ ผลไม้เนื้อแน่น หรือถั่วและธัญพืชต่างๆ กลายเป็นสิ่งที่ต้องหลีกเลี่ยงเพราะเคี้ยวไม่ไหวหรือเคี้ยวไม่ละเอียด
ความยากลำบากในการเคี้ยวนี้เองที่เป็นจุดเริ่มต้นของการเลือกกินอาหาร ผู้สูงอายุหลายท่านมักหันไปพึ่งพาอาหารที่เคี้ยวง่าย ย่อยง่าย เช่น ข้าวต้มเละๆ แกงจืดเต้าหู้ หรืออาหารบดเคี้ยวที่ไม่ต้องออกแรงมาก ซึ่งอาหารเหล่านี้มักผ่านกระบวนการปรุงแต่งที่สูญเสียคุณค่าทางโภชนาการไปค่อนข้างมาก มากไปกว่านั้น อาหารกลุ่มโปรตีนคุณภาพดี เช่น เนื้อสัตว์ใหญ่หรือเนื้อปลาที่มีก้าง มักถูกตัดออกจากเมนูประจำวันเพราะเคี้ยวยาก ส่งผลให้ร่างกายขาดโปรตีนซึ่งเป็นสารอาหารสำคัญในการซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอและสร้างมวลกล้ามเนื้อ นอกจากโปรตีนแล้ว การขาดแคลนผักและผลไม้สดยังทำให้ผู้สูงอายุพลาดวิตามินและเกลือแร่ที่จำเป็นต่อร่างกาย ไฟเบอร์หรือใยอาหารที่ควรได้รับเพื่อช่วยเรื่องระบบขับถ่ายก็ลดลงตามไปด้วย ส่งผลให้เกิดปัญหาท้องผูกเรื้อรังตามมา นานวันเข้าภาวะการได้รับสารอาหารที่ไม่เพียงพอก็เริ่มแสดงอาการออกมาในรูปแบบของความอ่อนเพลีย ภูมิคุ้มกันร่างกายลดลง เจ็บป่วยได้ง่าย แผลหายช้า และที่น่ากลัวคือภาวะมวลกระดูกและกล้ามเนื้อลดลง ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการหกล้มและกระดูกหักได้อย่างรวดเร็ว ผลกระทบของการสูญเสียฟันไม่ได้หยุดอยู่แค่เรื่องทางกายภาพ แต่ยังลามไปถึงสภาพจิตใจและสังคมอีกด้วย การไม่มีฟันหรือใส่ฟันปลอมที่ไม่พอดีทำให้ผู้สูงอายุสูญเสียความมั่นใจในการพูดคุย ยิ้มหัวเราะ หรือแม้แต่การรับประทานอาหารร่วมกับผู้อื่น พวกเขาอาจเริ่มปลีกตัวออกห่างจากสังคม หลีกเลี่ยงการไปงานสังสรรค์เพราะไม่อยากเคี้ยวอาหารให้ใครเห็น ความเหงาและความเครียดที่สะสมนี้ยิ่งส่งผลกระทบต่อความอยากอาหาร ทำให้ปริมาณอาหารที่กินเข้าไปในแต่ละมื้อลดลงไปอีก การแก้ปัญหานี้จึงต้องอาศัยความใส่ใจจากคนรอบข้างและตัวผู้สูงเอง การพาไปพบทันตแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพช่องปาก ทำฟันปลอมที่กระชับพอดี หรือการทำรากฟันเทียม
dental implants ถือเป็นกุญแจดอกสำคัญที่จะคืนความสามารถในการเคี้ยวกลับมา ในระหว่างที่ยังไม่สามารถแก้ไขเรื่องฟันได้